Mijn ervaring:


In december 2015 ben ik zelf besmet geraakt met de Chlamydiosis Psittaci. Deze bacterie is de veroorzaker van de papegaaien ziekte. Hieronder vertel ik u mijn persoonlijke ervaring met deze besmetting

Het begin:
Het is begin december als ik last krijg van koorts en koortspieken. Als je koorts krijgt denk je meestal als eerste aan een griepje. De dagen verstrijken, maar de koorts wil niet dalen en de koortspieken blijven. Op de vijfde dag worden er stappen ondernomen en wordt er telefonisch contact op genomen met de huisartsenpost. Na mijn verhaal wordt er een afspraak gemaakt en een bezoek gebracht aan de huisartsenpost. Hier weet men ook geen raad met de situatie en wordt ik na overleg met het ziekenhuis ingestuurd op de spoedeisende hulp voor nader onderzoek. De dienstdoende verpleegkundige overweegt de situatie en besluit op voorhand alvast wat extra bloed af te nemen om een groter onderzoek te starten. Na een uurtje zijn de eerste resultaten bekend en blijken de ontstekingswaarden in mijn bloed te hoog te zijn. Er wordt gekozen om een longfoto te gaan maken om een eventuele longontsteking uit te sluiten. De foto geeft echter een andere uitslag, er zit wel degelijk een longontsteking. Bij het horen van deze uitslag, geef ik direct aan dat ik actief ben in de vogelwereld en dat een eventuele oorzaak van de besmetting ook daar vandaan kan komen. De tijd verstrijkt en er worden meer uitslagen bekend. Dit geeft te kennen dat de bacterie ook een ontsteking aan het hart te weeg heeft gebracht. Inmiddels wordt er gestart met het geven van antibiotica (Amoxicilline) en een bloedverdunner (Ascal), met ontstekingsremmers er in. Daarnaast krijg ik nog een maagbeschermer (Omeprazol) om te voorkomen dat mijn maag gaat protesteren tegen deze medicijnen.

Het vervolg:
Ik wordt opgenomen op de afdeling cardiologie, dit vanwege de aandoeningen aan het hart. Men wil namelijk kijken of de ontsteking aan het hart gevolgen heeft voor het goed functioneren van mijn hart. Tijdens de opname wordt er verder gegaan met het zoeken naar de oorzaak van de ontsteking en of deze daadwerkelijk veroorzaakt is door de Chlamidiosis psittaci bacterie. Na twee dagen in het ziekenhuis, is de uitslag bekend en blijkt de bacterie inderdaad de veroorzaker van de longontsteking. Door mijn roepen op de dag van opname had het medisch team inmiddels de antibiotica bijgestuurd en was met gestart met een tweede soort antibiotica (Doxicycline). Deze antibiotica ging zijn werk doen en op de zevende dag (na de eerste koortsverschijnselen) verdween de koorts. De tweede antibiotica bleek de juiste te zijn en de eerste werd stopgezet. Na vijf dagen in het ziekenhuis (dit was de tweede dag zonder koorts), werd ik ontslagen uit het ziekenhuis. De rest van de medicijnkuur mocht ik thuis afmaken.

Welke klachten:
In tegenstelling tot een gewone griep en/of longontsteking, had ik dus alleen maar koorts. En nu ik er achteraf over na denk ook wat pijnklachten in het bovenste deel van mijn hoofd. Verdere symptomen die bij een griep of longontsteking horen had ik dus niet. Ik had dus geen last van pijn, slijm of bloed bij het hoesten, maar ook spierpijn en tranende ogen behoorden niet tot de klachten. Verders had ik ook in de rest van mijn lichaam, behalve mijn hoofd dan, geen pijn. Eigenlijk voelde ik mij, behalve tijdens koortspieken, ook best goed.

Conclusie:
Wat dus leek op een griepje bleek achteraf een besmetting met een bacterie. Doordat ik bij het horen van het feit dat ik een longontsteking had gelijk aangaf dat ik actief ben in de vogelwereld is men gaan onderzoeken of het een besmetting kon zijn die uit die hoek kwam. Door deze adequate opmerking, zat men snel op een goed spoor en kon mijn herstel spoedig aanvangen door een juiste medicatie.

Advies:
Mocht je denken dat je een griepje heb, maar na een dag of vijf worden je klachten niet minder, meld je dan bij je huisarts, of diens vervanger en geef aan dat je actief bent in de vogelwereld, of eventueel thuis een vogel hebt. Hierdoor wordt het voor de artsen eenvoudiger en makkelijker om snel de juiste diagnose te stellen en over te gaan op de juiste behandelmethode. Het uiteindelijk vaststellen dient te geschieden via een kweek of een serologische test (test op antistoffen) van bijvoorbeeld slijm of van de besmette patiƫnt.

Vragen:
Mocht u naar aanleiding van voorstaand verhaal nog vragen hebben, neem dan contact op met uw eigen huisarts. U kunt ook contact opnemen met de GGD in uw eigen regio.

Tot slot:
Denk over voorstaande niet te licht. Een besmetting kan, zoals in mijn geval, uitlopen op uiteindelijk een ziekenhuisopname. Als men dan in het ziekenhuis niet mee krijgt dat je actief bent in de vogelwereld, zal men de weg van de lange zoektocht naar de bron van de ontsteking moet bewandelen, om tot de ontdekking te komen van de oorzaak van de besmetting is. Dit terwijl een simpele uitspraak, zoals ik deze gedaan heb, de weg naar een snelle ontdekking van de oorzaak geeft. Wat dan weer in uw voordeel werkt, want u bent sneller weer beter.